Huilen en onrust

Het geluid van een huilende baby dat alsmaar doorgaat, steeds erger wordt, even minder lijkt te worden om daarna weer versterkt terug te keren en onze trommelvliezen lijkt te doorboren, is wel het hinderlijkste, dwingenste en doordringendste geluid dat we kennen. In babygehuil is er geen toekomst of verleden -  uitsluitend het nu. Als ouder is het soms moeilijk hiermee om te gaan, zeker als je baby veel huilt en ontroostbaar is.

Hoe vaak of hoe lang een baby huilt is zeer verschillend. Vanaf de geboorte tot 6 weken neemt het huilen meestal toe. Tussen 6 en 8 weken huilen baby’s het meest. Daarna zal het huilen weer afnemen. Als ouder heb je vaak al snel door waarom je baby huilt. Het belangrijkste dat je kan doen is om te kijken naar je baby. Leer uit zijn lichaamstaal en reageer hierop.

Huilen bij baby's heeft een functie en betekenis. Het is een vorm van communicatie, net zoals brabbelen, lachen, kijken... Door te huilen geeft de baby aan wat er scheelt (bv. vuile luier, honger, warm of koud...). Naarmate de baby ouder wordt, verandert de betekenis van het huilen. Tijdens de eerste maanden zal de betekenis van het huilen eerder gaan om zijn/haar onlustgevoelens kenbaar te maken. Zoals honger, gemis van lichaamscontact, vermoeidheid, verveling, kou of andere ongemakken. Op het einde van de dag hebben veel baby's nood aan een ontlading van alles wat hij meegemaakt heeft die dag. Deze ontlading uit zich vaak in een ritmisch gehuil dat lang kan aanhouden. Na een 6-tal weken zal deze vorm van huilen afnemen.

Een kind dat veel of langdurig huilt moet, ongeacht zijn leeftijd, steeds medisch nagekeken worden. Misschien is de baby wel ziek, heeft hij pijn, heeft hij een allergie of bestaat er een ander probleem. Je kan hiervoor terecht bij een vroedvrouw of arts, die je hierin verder zal begeleiden. Blijkt er geen medisch probleem te zijn, kan je nagaan hoe je best reageer op het huilen om dit te verminderen. Veel lichaamscontact, babymassage, een draagdoek, een andere houding, ... het kan allemaal helpen.

In sommige gevallen blijkt de oorzaak van het huilen van psychologische aard te zijn. Zo kan een baby bijvoorbeeld de stress van zijn moeder overnemen, een rouwproces doormaken door het verlies van een tweelingbroer of - zus tijdens de zwangerschap, een traumatische geboorteervaring hebben,... Indien dit het probleem is kan je hiervoor terecht bij een gespecialiseerde psychotherapeut.

Tussen 3 en 6 maanden zal de baby eerder gaan huilen als hij iets wil en niet alleen omdat hij onlust ervaart.  Rond de leeftijd van zes maanden beseft hij dat als hij het huilen lang genoeg aanhoudt, hij beloond wordt. Het gaat hier niet om verwenning, maar om gewenning. Deze periode is belangrijk om het aanleren van bepaalde vaardigheden zoals zelf in slaap vallen, een ritueel voor het slapen gaan, verschil tussen dag en nacht,... vanaf ongeveer 6 maanden kan een baby oorzaak en gevolg herkennen.

Tussen de leeftijd van 6 en 9 maanden gaat de baby zijn huilen ondersteunen met andere communicatieve handelingen. Zoals het richten van zijn blik, het uitreiken van zijn handjes. Rond 9 maanden kan er scheidingsangst ontstaan. Het kan dan zijn dat je baby begint te huilen wanneer je de kamer verlaat. Soms treedt er ook een vreemdenangst op. Je baby gaat dan huilen wanneer hij onbekenden ziet.

Op de leeftijd van 9 tot 12 maanden zie je dat baby's heftig gaan huilen als de ouder uit het zicht verdwijnt. Doordat ze nog geen besef hebben dat weg gaan gevolgd wordt door terugkomen.

Huilt je baby veel, dan kan je bij ons terecht voor informatie en advies. Wat kan je doen om de baby te troosten, is babymassage of een draagdoek misschien een oplossing voor jou, of is er iets anders aan de hand? 

 

BRONNEN:

- Brazelton B., Mijn baby huilt. Lannoo, 2003

- Lippens E., Waarom is mijn kind een huilbaby? Globe, 2005

- Solter A, De taal van het huilen. De Toorts, 2004

- Stroecken G, Verdult R, Mijn baby is ontroostbaar. Witsand uitgevers, 2010